SEBE(1.sohbet)1-2. AYETLER(ktpçk-10)#


SES KAYDINI MP3 OLARAK DİNLEMEK VEYA İNDİRMEK İÇİN LİNKE TIKLAYINIZ:

https://yadi.sk/d/d-pIMI18ctFff



ÂYET METİNLERİ:

 


Ahzab Suresi 72. Ayet 

اِنَّا عَرَضْنَا الْاَمَانَةَ عَلَى السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَالْجِبَالِ فَاَبَيْنَ اَنْ يَحْمِلْنَهَا وَاَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْاِنْسَانُ اِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَهُولًا

İnnâ aradnel emânete ales semâvâti vel ardı vel cibâli fe ebeyne en yahmilnehâ ve eşfakne minhâ ve hamelehal insânu, innehu kâne zalûmen cehûlân

Muhakkak ki Biz, emaneti göklere, arza ve dağlara arz ettik (sunduk, teklif ettik). Onu yüklenmekten çekindiler ve ondan korktular. Ve insan onu yüklendi. Muhakkak ki o , çok zalimdir, çok cahildir.


 Ahzab Suresi 73. Ayet

لِيُعَذِّبَ اللَّهُ الْمُنَافِقِينَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْمُشْرِكِينَ وَالْمُشْرِكَاتِ وَيَتُوبَ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا

Li yuazziballâhul munâfikîne vel munâfikâti vel muşrikîne vel muşrikâti ve yetûballâhu alel mu’minîne vel mu’minâti, ve kânallâhu gafûren rahîmân

(Bu), Allah’ın münafık erkekleri ve münafık kadınları, müşrik erkekleri ve müşrik kadınları azaplandırması ve mü’min erkeklerin ve mü’min kadınların tövbelerini kabul etmesi içindir. Allah Gafûr’dur , Rahîm’dir.


 34-Sebe Suresi 1. Ayet 

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذٖى لَهُ مَا فِى السَّمٰوَاتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَلَهُ الْحَمْدُ فِى الْاٰخِرَةِ وَهُوَ الْحَكٖيمُ الْخَبٖيرُ

El hamdu lillâhillezî lehu mâ fîs semâvâti ve mâ fîl ardı ve lehul hamdu fîl âhireti, ve huvel hakîmul habîru

Hamd, göklerde ve yerde bulunanların hepsinin sahibi olan Allah’a mahsustur. Ahirette de hamd O’na mahsustur. O, hikmet sahibidir, (her şeyden) haberi olandır.


 34-Sebe suresi 2. ayet 

يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِى الْاَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا يَعْرُجُ فٖيهَا وَهُوَ الرَّحٖيمُ الْغَفُورُ

Ya’lemu mâ yelicu fîl ardı ve mâ yahrucu minhâ ve mâ yenzilu mines semâi ve mâ yarucu fîhâ, ve huver rahîmul gafûru

Yerin içine gireni ve ondan çıkanı, gökten ineni, oraya çıkanı bilir. O, esirgeyendir, bağışlayandır.



SES KAYDININ METNİ:



Euzubillahimineşşeytannirracim

Bismillahirrahmanirrahim


Ahzab Suresini Elhamdulillah bitirdik..

Bugün itibariyle Sebe Suresi devam edeceğiz… ama geçen hafta çok çok önemli bir konuyu işlemiştik…

Bir kez daha hatırlatmak adına; önemine binaen bir kez daha şöyle bir konuşacağız sonra devam edeceğiz..

Rabbım 72.73.Ayetlerde bir “Emanet”ten bahsediyordu..
Rabbim bu “Emanet” i , zamanın başlarında bir yerde,

  • Semavat’a
  • Yere
  • Dağlara

Arz ediyor…

nasıl bir sahne olabilir o?!

Bir“Emanet” denilen ;mahiyeti Rabbim tarafından bilinen  şekilde bir şey var.işte  o gün yüklenin deniliyor… ama çekiniyorlar..Onun önemine binaen.

Fakat anlıyoruz ki o teklif edilen grupta, ortamda bulunan “insan” bunu yükleniyor ..

Yani Ben alabilirim diyor..

İşte böyle bir “Emanet” vardı.

Emanet” kelimesini biliyorsunuz ..Alimler bir çok mana çıkarmışlar.. Şunlar olabilir diye:

  • Akıl
  • Kur’ân-ı Kerîm
  • Halifelik
  • Şer-i Hükümler

Bunların hepsi olabilirdi..

Fakat şunu biliyorduk ki biz “Emanet” (alınmak üzere verilen birşeydir).

Kişinin mülkü değildir…02:52

Demek ki ALLAH-U TEALA aslında mülkiyeti kendisine ait olan bir şeyi  geri almak üzere mahlukatına teklif ediyor…

Bu ne anlama geliyor..?!

Zamanın birinde ,zamanın ahirininde, tekrar alınacak..

Bundan dolayı da “Halifelik” konusu daha ağır basıyor..

Biliyorsunuz “Halifelik” neydi..(Dünyada da “Halifelik” kullanılıyor..)

Halifelik:(Bir kişinin yetkililerini başkası adına kullanmak anlamına geliyordu.)

O nun gibi iş gören..(O değil)… Ama O nun yetkileriyle iş gören..

İşte Bakara Suresinden de hatırlıyoruz ..

Ben yeryüzünde “Halife” Yaratanım,Var edeceğim…İşte bu hikmeti anlatıyor..

Bknz.Aşağıdaki Âyet(ler)


2-Bakara suresi 30. Ayet 

وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰئِكَةِ اِنّٖى جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلٖيفَةً قَالُوا اَتَجْعَلُ فٖيهَا مَنْ يُفْسِدُ فٖيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ قَالَ اِنّٖى اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ

Ve iz kâle rabbuke lil melâiketi innî câilun fîl ardı halîfeten, kâlû e tec’alu fîhâ men yufsidu fîhâ ve yesfikud dimâe, ve nahnu nusebbihu bi hamdike ve nukaddisu leke, kâle innî a’lemu mâ lâ tâ’lemûne

Ve düşün ki rabbin melâikeye «Ben Yerde muhakkak bir halife yapacağım» dediği vakıt «Â!.. Orada fesat edecek ve kanlar dökecek bir mahlûk mu yaratacaksın?. biz hamdinle tesbih ve seni takdis edip dururken» dediler. «Her halde ben sizin bilemiyeceğiniz şeyler bilirim» buyurdu


Kim bu “halife”?

İnsan

Normalde semavatın,arzın ve dağların kaldıramayacağı bir yükü,insan üzerine alıyor…

Yani bizler… ve bir süreç başlıyor..

İlk aşaması bunun “Cennet”

Adem” bir şekilde ” Cennete iniyor..04:07

Burada ALLAHU TEALA nın bir ikazı var..

Burada seninle beraber şeytan da var..O senin apaçık  bir düşmanın.. Sakın ha buradan seni çıkarmasın..

Yoksa arzda çok meşakkat bir yol vardır ..diyor..

Bknz.Aşağıdaki Âyet(ler)


20 – Taha Suresi 117. Ayet 

فَقُلْنَا يَا اٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى

Fe kulnâ yâ âdemu inne hâzâ aduvvun leke ve li zevcike fe lâ yuhricennekumâ minel cenneti fe teşkâ.

Biz de demiştik ki: «Ey Âdem! Bu şüphesiz senin için ve refikan için bir düşmandır. Sizi cennetten çıkarmasın, sonra meşakkate düşmüş olursun.»


Ama unuttu diyor.. Rabbim..Âdeme ..zaten biz onda azim de bulmadık diye bir ayet var..

Bknz.Aşağıdaki  Âyet(ler)


20 – Taha suresi 115. Ayet 

وَلَقَدْ عَهِدْنَا اِلٰى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِىَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْمًا

Ve legad ahidnâ ilâ âdeme min gablu fenesiye ve lem necid lehû azmâ.

Filhakıka bundan evvel Âdeme ahid verdik de unuttu ve biz onda bir azim bulmadık


Unutuyor

 Neyi ?”Emanet” i unutuyor..

Neyi ? emri unutuyor..

Neyi ? yükümlülüklerini unutuyor..

Ve sonunda şeytanın verdiği vesvese ile.. o ağaca yaklaşıyor..

Rabbim de ona ne diyor ?

Adem & Havva ya(Ademden kastettiğim,Hep Adem diye geçmiş..vurgulu olan Adem için..Biliyorsunuz..Cennette Adem & Havva vardı)

İkisine ne diyor “ İn“..

∗ ihbit- İn diyor..

Bu emri daha evvel “Şeytana da vermişti” ..

Nerede?.. bir üst alemde ..

Ademe secde emri verildiğinde.. Melekler Secde ediyordu..

Bknz.Aşağıdaki  Âyet(ler)


2-Bakara suresi 34. ayet (Genel: 2 – İniş: 87 – Alfbetik: 11)

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰئِكَةِ اسْجُدُوا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوا اِلَّا اِبْلٖيسَ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرٖينَ

Ve iz kulnâ lil melâiketiscudû li âdeme fe secedû illâ iblîse, ebâ vestekbere ve kâne minel kâfirîne

Hani Biz meleklere demiştik ki: «Âdem’e secde ediniz.» Onlar da hemen secde edivermişlerdi. Yanlız İblîs (Şeytan) kaçınmış, kibirlenmiş ve kâfirlerden olmuştu.

7 – Araf suresi 13. ayet (Genel: 7 – İniş: 39 – Alfbetik: 9)

قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُونُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فٖيهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصَّاغِرٖينَ

– Kâle fehbit minhâ fe mâ yekûnu leke en tetekebbere fîhâ fahruc inneke mines sâgirîne

– Allah, “Şimdi in aşağı oradan. Çünkü senin orada büyüklük taslamak haddine değil! Hemen çık! Çünkü sen aşağılıklardansın” dedi.


Ne diyordu ALLAH ? ihbit diyordu ..”İn aşağı”..İndirildiği yer neresi ?..

Cennet..

İşte bir şekilde Adem de var cennette..

Adem hata edip de Şeytanın vesvesine kandığında Rabbim ne diyordu onlara..

İhbit.. “İn”…

Nereye inecekler… bir aşağı seviye olan arza inecekler..

Dünyaya ..


2-Bakara suresi 36. ayet (Genel: 2 – İniş: 87 – Alfbetik: 76)

فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطَانُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فٖيهِ وَقُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ اِلٰى حٖينٍ

Fe ezellehumâş şeytânu anhâ fe ahrecehumâ mimmâ kânâ fîh(fîhi), ve kulnâhbitû ba’dukum li ba’din aduvv(aduvvun), ve lekum fîl ardı mustekarrun ve metâun ilâ hîn(hînin).

Derken, şeytan ayaklarını oradan kaydırdı. Onları içinde bulundukları konumdan çıkardı. Bunun üzerine biz de, “Birbirinize düşman olarak inin. Sizin için yeryüzünde belli bir süre barınak ve yararlanma vardır” dedik.


 

Tehlike var.. Şeytana “in” emri var..Adem & Havva’ya da var..

Ama  Burada Hz.Adem(a.s.) babamız bir hamle yapıyor..

Ne yapıyor?

Tövbe ediyor..

Nasıl hangi mahiyette tövbe ettiğini bilmiyoruz..

Bakara Suresinde işaret var..

Rabbimden bir takım kelimeler telâkkı etti.. diyor..

Bknz.Aşağıdaki  Âyet(ler)


2-Bakara suresi 37. ayet (Genel: 2 – İniş: 74 – Alfbetik: 69)

فَتَلَقَّى اٰدَمُ مِنْ رَبِّهٖ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ اِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحٖيمُ

Fe telekkâ âdemu min rabbihî kelimâtin fe tâbe aleyh(aleyhi), innehu huvet tevvâbur rahîm(rahîmu).

– Derken, Âdem  Rabbinden birtakım kelimeler aldı,telâkkı etti.. bunun üzerine tövbesini kabul etti. Şüphesiz O, tövbeleri çok kabul edendir, çok bağışlayandır

2-Bakara suresi 38. ayet (Genel: 2 – İniş: 74 – Alfbetik: 69)

قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْهَا جَمٖيعًا فَاِمَّا يَاْتِيَنَّكُمْ مِنّٖى هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَاىَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

Gulnehbitû minhâ cemîâ, feimmâ yeé’tiyennekum minnî huden femen tebia hudâye felâ havfun aleyhim ve lâ hum yahzenûn.

Dedik: İnin oradan hepiniz, sonra benden size ne zaman bir hidayetci gelir de kim o hidayetcimin izince giderse onlara bir korku yoktur ve mahzun olacaklar onlar değildir


Bu konuda değişik yorumlar var..Ne olduğu önemli değil..Ne yaptığı önemli…

Tövbe ediyor..

Rabbim ne diyor?..

Rableri onların tövbesini kabul etti..tevvâbur rahîmdir .. diyor..

İşte burası anlaşılmayan bir yer ..

Tövbelerinin kabul olmasına rağmen Adem & Havva Cennette kalmıyorlar.. 06:41

Bizim anladığımız anlamıyla af olmuş olsalar.. Cennette kalmaları lazımdı..

Ama ne yapılıyor..2. bir in emri geliyor ..ihbit..

Bazı kitaplarda yeryüzünde tövbe etti deniliyor..Hayır, işte Kur’ân herşeyin açıklayıcısı..

İn deniliyor …Tövbe ediyor ..tekrar in deniliyor.

tövbe dünyada yapılmış olsa sonrasında in denilmez ki!.Demek ki “tövbe” nerede olmuş..

Cennette olmuş..

Buradan neyi anlıyoruz biz..

Tövbeyle-af farklı..

Af en sonunda gerçekleşecek..Ahırette

Ama şartı var ne diyor Bakara Suresi 38. Âyet


2-Bakara suresi 38. ayet (Genel: 2 – İniş: 74 – Alfbetik: 69)

قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْهَا جَمٖيعًا فَاِمَّا يَاْتِيَنَّكُمْ مِنّٖى هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَاىَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

 Gulnehbitû minhâ cemîâ, feimmâ yeé’tiyennekum minnî huden femen tebia hudâye felâ havfun aleyhim ve lâ hum yahzenûn.

Dedik ki: Hepiniz cennetten inin! Eğer benden size bir hidayet gelir de her kim hidayetime tâbi olursa onlar için herhangi bir korku yoktur ve onlar üzüntü çekmezler.


Gulne:Dedik ki

ihbitû minhâ cemîâ:Oradan hepiniz toplu halde inin

(Kur’ânla böyle haşır neşir olalım,evirelim çevirelim evde,elimiz alışsın yani…Bakın Arkadaşlar Kur’ân-ı Kerîm duvarlarda asılı kalmasın,çok güzel süsler içinde kalmasın..Masalarda açık dursun. Bir de söylenti var: aman açık kalmasın Şeytan okur falan diye …Şeytan daha fazlasını biliyor..Bilmek önemli değil.. Bunlar vesveseler…Kur’ân-ı Kerîm önümüzde açık olsun.Kalemle çizebilirsiniz,işaret koyabilirsiniz,bunu okurken yanında çay içebilirsiniz..Çünkü bu bizim hayat rehberimiz.. Saygımız, bizim amellerimizde ,düşündüklerimizde… ..Çünkü ders edin diyor ..

Bknz.Aşağıdaki  Âyet(ler)


3 – Ali_İmran suresi 79. ayet (Genel: 3 – İniş: 89 – Alfbetik: 7)

مَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُؤْتِيَهُ اللّٰهُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِبَادًا لٖى مِنْ دُونِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ كُونُوا رَبَّانِيّٖنَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتَابَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ

Mâ kâne li beşerin en yu’tiyehullâhul kitâbe vel hukme ven nubuvvete summe yekûle lin nâsi kûnû ıbâden lî min dûnillâhi ve lâkin kûnû rabbâniyyîne bi mâ kuntum tuallimûnel kitâbe ve bimâ kuntum tedrusûne

Hiç bir beşer için o salâhiyyet yoktur ki Allah ona kitab versin, hüküm versin, Peygamberlik versin de o sonra insanlara Allahdan beride bana kul olun diyebilsin, ve lâkin kitab ta’lim etmekte olduğunuz ve ders alıb vermekte bulunduğunuz için rabbanîler olunuz der.


Bir insan için, Allah’ın kendisine kitap, hikmet ve peygamberlik vermesinden sonra onun insanlara; “Allah’tan başka bana kul olun” demesi olamaz (mümkün değildir). Fakat, sizin kitabı tedris etmiş (ders gibi okuyup öğrenmiş) olmanız ve öğretiyor olmanızdan dolayı ancak: “Rabbâni (kendini Rabb’e adamış) kullar olunuz” der.

 


Kur’ân-ı Kerîmi..Ders gibi işleyin .. tedebbür edin.. peşine düşün ..gidin bu ayetlerin arkasından diyor..bizim önümüzde açık olacak..Önünü sonunu karıştırıcaz bu kitabın.. sayfaların işaretler olacak aralarında.. kalemle çizeceğiz..Rabbimin emri bu.. tederrüs edin..diyor..Ders gibi işleyin..


47-Muhammed suresi 24. ayet (Genel: 47 – İniş: 95 – Alfbetik: 76)

اَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْاٰنَ اَمْ عَلٰى قُلُوبٍ اَقْفَالُهَا

– Efelâ yetedebberûnel kur’âne em alâ kulûbin akfâluhâ.

Onlar Kur’an’ı düşünmüyorlar mı(tedebbür etmiyorlar mı)? Yoksa kalplerin üzerinde kilitleri mi var?


 

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖيمِ

Bismillâhir rahmânir rahîm.

Gulne, dedik ki

ihbitû  minhâ-   cemîâ:  hepiniz oradan inin..

Burada birşey var.. vakit kalırsa onu da açıklayacağım..

Arkadaşlarla konuşurken bu (cemîân )ın ne anlama geldiğini Elhamdulillah nasip oldu, anladık..

feimmâ-  yeé’tiyennekum size kesinlikle geldiğinde 

minnî huden– benden hidayet ..

femen tebia hudâ- ve bu hidayete kim tabi olursa

felâ havfun aleyhim- Ona korku yoktur  lâ hum yahzenûn- mahsunda olmayacaktır..

İşte burada Rabbim geri dönüşün “anahtar“ını veriyor…

Tövbenizi kabul ettim diyor ya ; nasıl af olunacağının da şifresi var..

Kim ki diyor benden hidayet gelir de benden ona tabi olursa yani izlerse ,işte onlara korku yoktur ve onlar mahsun  da olmayacaktır..

Ne zaman korku yoktur?!

Ahirette 2. sure üfürüldükten sonra “yevmud din”de;din gününde..hesap gününde…Kıyamet gününde havf/korku yoktur..

Demek ki çok fena bir korkunun olacağı bir durum var orada..

Bunun sonunda da mahsun olmayacaklar diyor kurtulacaklar için..

Demek ki insanların mahlukat olmanın gerekliliklerini yerine getirmediği takdir de çok çok mahsun olacakları bir durumda yaşanacak..

Ne o mahsunluk?

Şu an herkes gerçekleri küfür ediyor.. örtüyor..

Bildiği halde yokmuş gibi yaşıyor..

Şeytan da buna katkıda bulunuyor..vesveseyle..İnsan da ona tabi oluyor..Ama ahirette 2. sure üfürüldüğünde insanlar anlayacak,hatırlayacak..

“Ben ne için bu dünyadaydım”

Ne yapmam gerekiyordu?!!

Hidayetlere tabi olmam gerekiyordu..

O şekilde yaşanmayıp- ALLAH korusun- affedilinmediğinde, artık geri dönüş şansı kalmayacak onlar için..

Cennete ve yukarısına…

Ve onlar artık Kur’ân tabiriyle ebedi kalacakları cehennemde olacaklar..

Bu durumda olan insan mahsun olmayacakta ne yapacak?!!!12:01

Kendi hatalarını,yaptıklarını orada anlayacaklar..

***İşte ana fikir bu..

Bizim ne için bu dünyaya geldiğimiz bu..

Çünkü..burasını açıklamak istiyorum..

Hepimiz birer Adem’iz aslında ..Bu ne demek?

Sorumluluk sadece Ademde değildi..

Eğer Adem dünyada affı yakaladıysa ki yakaladı..

O dönüşü yakaladı..Bizler fert olarak..o dönüşü yakalamak için..

ALLAH’ın Er-Rahîm Esması’nın tecellisine müstahak olabilmek için işte bu dünyada yapmamız gerekenler var..

Bakın bunu nereden anlıyoruz..Ve Bakın Rabbım Ayette ne diyor..!!!!

Hepiniz oradan ininiz..

Şimdi muhattap kim var orada?

  • Adem var
  • Havva var
  • Şeytan var

(………….)

Eğer benden size bir yol gösterici gelirse diyor..

Burada  feimmâ yeé’tiyennekum 

يَاْتِيَنَّكُمْ

Burada Arapça bilenler bilir…

Buradaki  كُمْ  kum” zamiri çoğuldur..

Devam ediyoruz..İlginç bir nokta var…

Benden bir hidayetçi gelirse diyor..

Kim vardı ?!!

  • Adem var
  • Havva var
  • Şeytan var

Şeytana bir hidayetçi gelme ihtimali var mı?

Yok !..

Geriye kaç kişi kalıyor..?!!

2 kişi ..

(Arapçada tesniye denilen bir şey var..

Türkçede 1 kişi yada çok kişi.(tekil şahıs ve çoğul şahıs var)

Arapçada farklı olarak 2 kişiye hitab var..Buna tesniye deniliyor..)

Burada eğer hitap sadece Adem&Havva ya olsaydı..!!!!

Burayı iyi dinleyin..Çok vurucu bir nokta…

Eğer 2 kişiye hitap olsaydı .”kum” gelmezdi “kumâ” gelirdi..

Burada “kum“gelmiş; yani çoğul..Çoğul şahıs olan “siz” geldiğine göre…

şeytan da yok muhatab olarak(çünkü hidayete muhatab değil)…

o zaman birden fazla kimseye hitab oluyor..

Yani çoğul bir hitab…Yani  milyarlara kadar gider..

Yani burada kim biliyor musunuz onlar ?..

Bir önceki Ayette cemîâ diyor ya..Toplu halde..

İşte onlar “Ademin sırtında olan zürriyeti”

Yani “bizler”

Biz neymişiz demek ki?

¤Ademin sırtında olan zürriyetler olarak Cennette bulunmaktaymışız..!!!!15:28

Yani biz,sen ,ben Cennetteymişiz arkadaşlar!!!!

Bunun ispatı geçen Riyaz’us Salihin dersinde işlemiştik,  arkadaşlar da vardı..

Bir Hadis okuduk..

Emanet bahsinde geçiyor..

(“Riyazus Salihîn”i şiddetle tavsiye ederim arkadaşlar.. Hadislerin en sahihlerini çok güzel şekilde gruplandırılarak anlatılmış..Bir konu var..Orayla ilgili Ayetler var..En vurucu sahih hadisleri arka arkaya sıralıyor..İmam Nevevî..çok büyük bir İslam Alimi ,hadis Alimi .. Onun kitabını bilenler bilir.. Biz oradan takip ediyoruz ..)

Hadis Şöyle …


Huzeyfe ve Ebû Hüreyre radıyallahu anhümâ’ dan rivayet edildiğine göre, Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“Şanı yüce ve üstün olan Allah, insanları bir araya toplar. Mü’minler ayağa kalkarlar ve cennet kendilerine yaklaştırılır. Âdem aleyhisselâm’a gelirler ve derler ki:

– Ey babamız! Bize cennetin açılmasını iste!

Âdem der ki:

Sizi cennetten çıkaran, babanızın hatasından başka ne ki? Ben bu işin ehli değilim.

Siz, Allah’ın dostu olan oğlum İbrahim’e gidiniz. Bunun üzerine İbrahim’e giderler, o da:

– Ben bu işin ehli değilim. Ben geriden geriye, uzaktan halîl idim. Siz, Allah Teâlâ’nın kendisiyle konuştuğu Mûsâ’ya gidiniz der. Onlar Mûsâ’ya giderler. Mûsâ kendilerine:

– Ben bu işin ehli değilim. Siz Allah’ın kelimesi ve ruhu olan İsâ’ya gidiniz, der. İsâ’ya geldiklerinde:

– Ben bu işin ehli değilim, diye karşılık verir. Bunun üzerine onlar, Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’e giderler. O da hemen ayağa kalkar ve kendisine şefaat için izin verilir. Emanet ve rahim (akrabalık bağı) gönderilir ve bu ikisi sıratın sağ ve solunda dururlar. Sizin ilk kafileniz şimşek gibi geçer. Ben:

– Annem babam feda olsun, şimşek gibi geçmek nedir? dedim. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem:

–“Şimşeği görmediniz mi? Göz açıp yumacak kadar bir zamanda geçip gidiverir!” buyurdu. Sonrakiler rüzgâr gibi, kuş gibi, koşucular gibi geçerler. Onları amelleri böyle süratli geçirir. Peygamberiniz sırat üzerinde durup şöyle der:

–“Ey Rabbim! Selâmete çıkar, selâmete çıkar.”

Neticede, kulların amelleri kendilerini sırattan geçirmede âciz kalır. O kadar ki, yürümeye gücü yetmeyen bir adam oturağı üzerinde sürünerek gelir. Sıratın iki tarafında emrolunduklarını yakalamakla memur asılı çengeller vardır. Bazıları yaralanmış vaziyette kurtulur, bazıları da cehenneme yuvarlanır.”

Ebu Hüreyre’nin nefsi elinde olan Allah’a yemin ederim ki, cehennemin dibi yetmiş yıllık mesafe kadar derinliktedir. Müslim, Îmân 329


Hadisin Açıklaması ;

Şanı yüce ve üstün olan Allah, insanları bir araya toplar. Mü’minler ayağa kalkarlar ve cennet kendilerine yaklaştırılır. Âdem aleyhisselâm’a gelirler ve derler ki:

– Ey babamız! Bize cennetin açılmasını iste!(siftah et diyorlar,yani kelime orada siftah yaptır..Yani şöyle Cennetin kapısını sen aç biz arkandan girelim yada Cennetin kapısından ilk girenlerin bizim olmamızı iste.. anlamına geliyor bu derler)

Âdem der ki:

– Sizi cennetten çıkaran, babanızın hatasından başka ne ki? Ben bu işin ehli değilim.

(Burada 2 vurgu var.Hz.Ademe hata etmedi diyorlar  ya Hani bir şekilde Peygamber …Bir kere orada Peygamber değildi..Daha yeryüzünde indirildikten sonra Peygamber oldu..Orada yaptığı hataydı..Kendisi diyor bakın)

Nediyor?!!!babanızın hatasından başka değil diyor ..bu kendi itirafı ve biraz evvelki konuşmalarıma vurgu olarak diyorum ki

sizi Cennetten çıkaran babanızın.. Biz bildiğimiz kadarıyla Cennette miydik? ..Hayır….

Ama anlatılan bu ..ama işte Ayet-i Kerime’in incelikleri..

Bu sahih hadiste   Hz Ademin ifadesiyle” sizi Cennetten çıkaran Babanız” diyor..

Demek ki biz nerdeymişiz daha evvel????

Cenneteymişiz… ama madde olarak/kişi olarak değil..Bilinç olarak..18:09

2 kişi vardı orada, insanlıktan… Adem ve Havva, biz onun zürriyetinde  bilinç olarak vardık..

Yanlış anlaşılma olmasın..Beden olarak değil..Bilinç olarak vardık..

İşte” kim benim hidayetime tabi olursa onlar için korku yoktur ..onlar mahsun da olmayacaklardır”..

İşte bu da ALLAH’ın Rahmeti,Hidayeti…

Bir şekilde bize Hidayet Mekanizmasını açmayabilirdi..

Hadi bakalım …Yeryüzüne inildi.. doğruyu bulan varsa  geri dönebilecek..

O zaman bir kaç kişi bulabilirdi ?

Bunlardan birisi en başta Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem)

Birisi “Hanif” konusunda inceledik..Hz. İbrahim (aleyhissellam)..

Neydi Hz. İbrahimin(a.s.) özelliği!!!!

  • Hiç bir Din yok
  • Hiç bir Kitap yok
  • Hiç bir Resûl yok
  • Üstelik Babası da Put yapıcısı(Putperestlerin en gözdesi (Paşa Paşa yaşar orada Şehzade gibi))

Bunlara rağmen ne yapıyor?!!

Öyle bir “Hak” doğrulara ulaşıyor ki;

ALLAH’ta ona Peygamberlik makamını ,hatta hatta literaturdaki en büyük 2.ünvan olan

“Halîl” unvanını veriyor..

Bknz. Aşağıdaki Âyet(ler)


4 – Nisa suresi 125. ayet (Genel: 4 – İniş: 92 – Alfbetik: 82)

وَمَنْ اَحْسَنُ دٖينًا مِمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهٖيمَ حَنٖيفًا وَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهٖيمَ خَلٖيلًا

Ve men ahsenu dînen mimmen esleme vechehu lillâhi ve huve muhsinun vettebea millete ibrâhîme hanîfâ(hanîfen). Vettehazallâhu ibrâhîme halîlâ(halîlen).

Ve din itibariyle daha güzel kimdir o kimseden ki, muhsin olduğu halde yüzünü Allah Teâlâ’ya teslim etmiş, ve Hanîf olarak İbrahim’in milletine tâbi olmuştur. Allah Teâlâ da İbrahim’i bir dost (Halil) edinmiştir.


“Habib” en büyük ünvan Peygamber Efendimiz’e (s.a.v.) ait.

2. ünvan da Hz. İbrahim (a.s.) “Halîl” ünvanı..

Bu bize Hz. İbrahm(a.s.) içine koyduğu ..İnsanın içine koyduğu.. hidayet mekanizmasıyla da.. doğrulara ulaşabileceğin göstergesi bu…

Ha Rabbim en büyük hidayeti ne ile veriyor..??!!

  • Kur’ân-ı Kerîm’le veriyor
  • Peygamberlerle veriyor
  • Din ile veriyor

Ama bir de ne ile veriyor..

Fıtratımıza(doğruyu yanlıştan) ayırma mekanizması veriyor..

Bunu Şems Suresinde;Biz Nefse onun fücurunu ve takvasını ilham ettik diye Âyet-i Kerîme var..


Şems Suresi 8.Ayet

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا

Fe elhemehâ fucûrehâ ve takvâhâ.

Sonra ona  fücurunu ve takvasını ilham etti.


Fıtratımıza da Rabbim, Rahmetiyle doğruyu yanlışı ayırma mekanizmasını koymuş..

Ve de çok büyük bir değer,  hidayet kaynağı olan, işi tâ en yukarıda bilen, ne var bizde Arkadaşlar ???!!!

Ruh” var..

Rabbimizin emrinden olan ve üfürülen bir “Ruh” var ki bu tâ Melekut Aleminde, en yukarıda doğruları en yüksek yakîn boyutunda biliyor..

Bizde O da var..

İşte biz bu bütün Mekanizmalarla dünyada ALLAH’ın Rahmetiyle bulunuyoruz…

İtaat etmemiz ve tabi olmamız gereken… burada ki ifadesiyle tabi olmamız gereken..

Ne var arkadaşlar burada (dünyada)? Hidayet var..

Biz ne zaman ki Hidayete uyarız..

Dini hükümlere uyarız ..ALLAH’ın dini hükümlerine uyarız..

Af edilme durumumuz var..

Ne diyor du bir önceki Ayette ;

Bknz..


2-Bakara suresi 37. ayet (Genel: 2 – İniş: 74 – Alfbetik: 69)

فَتَلَقَّى اٰدَمُ مِنْ رَبِّهٖ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ اِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحٖيمُ

Fe telekkâ âdemu min rabbihî kelimâtin fe tâbe aleyh(aleyhi), innehu huvet tevvâbur rahîmu

Bu durum devam ederken Âdem, Rabbinden bir takım ilhamlar aldı ve derhal tevbe etti. Çünkü Allah tevbeleri kabul eden ve merhameti bol olandır.


tevvâbur rahîm; o süphesiz tövbeleri kabul edendir.. ve Rahîmdir ..diyordu..

Rahman demiyordu..Er Rahmân demiyordu !

tevvâbur er rahmân demiyordu..

2 side “Merhamet”le ilgili kavramlar..

Ama Er Rahîm Esması en çok nerede Tecelli edecek!!!!

Âhirette… ama Âhiretin de özellikle ne zamanında ???

Hesabın en sonlarında!!

Bakın Nebe Sûresinde …Hani deniliyor ya :okuyun okuyun, çok sevap çok sevap.. Âhiret/kabir azabını çok azaltır deniyor ya..

Nebe Sûresi 2. Sayfası özellikle çok okunur..

Orada Diyor ki;


78-Nebe suresi 37. ayet (Genel: 78 – İniş: 80 – Alfbetik: 76)

رَبِّ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمٰنِ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا

Rabbis semâvâti vel ardı ve mâ beynehumer rahmâni lâ yemlikûne minhu hitâbâ(hitâben).

Allah göklerin ve yerin ve onların arasında bulunanların Rahmân olan Rabbidir. (Hiç kimse) ondan bir hitaba mâlik değildir.

78-Nebe suresi 38. ayet (Genel: 78 – İniş: 80 – Alfbetik: 76)

يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلٰئِكَةُ صَفًّا لَا يَتَكَلَّمُونَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَقَالَ صَوَابًا

Yevme yegûmurrûhu vel melâiketu saffâ, lâ yetekellemûne illâ men ezine lehur rahmânu ve gâle savâbâ.

Rûh ve melekler saf saf olup durduğu gün, Rahmân‘ın izin verdiklerinden başkası konuşamaz, konuşan da sevabı söyler.


 Orada her şey saf saf olmuş..

Melekler de Ruh da; kimseden çıt çıkmayacak deniliyor..

Ancak kimse ALLAH’a hitab etmeye malik olamayacaktır.hitap edemeyecek. Sadece izin verilenler..

O da sadece sevabı konuşur..

Burada ilginç bir ifade var..

Rahmân’ın diyor…Er Rahîm demiyor..

Yani sertlik daha devam ediyor orada..

En sonunda daha ALLAH’ın Rahîm Esması Tecelli ediyor..

Af önce değil..Af ondan sonra..Ne zaman Er Rahîm Esması Tecelli ediyor..

Affın Kapısı Açılıyor...(Elhamdülillah)

Ama İnsanlar.. Sebe Sûresinin ilk sayfalarında ALLAH nasip ederse açıklayacağız..

Açıklamak nasip olur İnşaallah..

Orada Âhiret sahnelerinin sertliği gözükecek..

Yani siz Halifeydiniz.. Size bir “Emanet”yüklenmişti…siz “Ahit” vermiştiniz ama siz bu “Ahit”i unuttunuz..

Sizin şöyle şöyle davranmanız gerekirken.. bakın dünyada nasıl nasıl davrandınız !..ve düşündünüz..

Siz aslında bunu hak etmiyorsunuz.. herkes ne diyecek ..

Haklısın Ya Rabbi.. Affet Eyle Ya Rabbi..

Bunun hakikatı anlaşılacak arkadaşlar orada ..

مَالِكِ يَوْمِ الدّٖينِ   Mâliki yevmid dîn. Ciddi bir gün

Bütün Peygamberler korkmuş o günden..

Peygamber Efendimiz (sallalahu aleyhi ve sellem) hariç …

Nefsi nefsi diyor o gün..Eyvah kendim eyvah kendim anlamında ..24:05

Diyen kim bakın;

Peygamber Efendimiz (s.a.v.) ayırın bir kenara…

Hz. İbrahim (a.s.) orada, Hz. İsa (a.s.) orada, Hz.Musa(a.s.) orada..

Peygamber Efendimiz (s.a.v.) hariç o günün şiddetinden dolayı herkes nefsi nefsi diyor..


 Hadisin devamı:

Siz, Allah’ın dostu olan oğlum İbrahim’e gidiniz. Bunun üzerine İbrahim’e giderler, o da:

– Ben bu işin ehli değilim. Ben geriden geriye, uzaktan halîl idim. Siz, Allah Teâlâ’nın kendisiyle konuştuğu Mûsâ’ya gidiniz der. Onlar Mûsâ’ya giderler. Mûsâ kendilerine:

– Ben bu işin ehli değilim. Siz Allah’ın kelimesi ve ruhu olan İsâ’ya gidiniz, der. İsâ’ya geldiklerinde:

– Ben bu işin ehli değilim, diye karşılık verir.

Bunun üzerine onlar, Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’e giderler.

O da hemen ayağa kalkar ve kendisine şefaat için izin verilir.


O peygamber Ona gönderiyor..O peygamber Ona gönderiyor.. En son Peygamber Efendimiz (s.a.v.) de Er Rahîm Esmasının Tecellisi söz konusu  oluyor Arkadaşlar..

İşte o günün sonunda Er Rahîm Esması Tecelli etmeye başlıyor..

Herkes için değil bakın… Mü’minler için “AF” kapısı açılıyor..

Bizler ancak ve ancak ALLAH’ın Rahmetiyle Cennete girebiliyoruz..24:55


 Bknz. Aşağıdaki Hadis-i Şerif


Hz. Muhammed Mustafa (S.A.V) Efendimiz Sahih-i Buhari Cilt-12, 1918. hadîsinde söyle buyuruyor:

Hiç kimse kendi ameliyle felâha eremez. Cennet sahibi olamaz

Sen de mi ya Resûlullah?

-Evet, ben de… Ama Rabbim beni rahmetine garketmistir.


(………………………….)( Âdem kıssası ilgili soru geliyor)

Bir Âdem olsa bile.. Bu hadise(Yukarıda İmam Nevevi-Müslim, Îmân 329 Hadisi)göre birey boyutunda değil..

Ademin sırtındaki  zürriyet boyutunda  biz oradaydık..Tek Âdem olsa bile ..

Tek Âdem olsa bile … Burada insanlığın bir şekilde Cennette olduğu bunun ta Ruhlar aleminde “elest meclisinde“(Araf Sûresi 172. Âyet)(Ve o zaman ki, Rabbin ademoğullarından, onların sırtlarından zürriyetlerini aldı. Ve onları kendi nefisleri üzerine şahit tuttu. «Ben sizin Rabbiniz değil miyim?» dedi, (onlar da) «Evet. Şahidiz» (Kalu Belâ)dediler. (Bu da) Kıyamet günü, «Biz bundan muhakkak ki gâfiller idik,» demeyesiniz içindir.)

“Kalu Belâ” dedikleri zürriyetin tekrar bir şekilde Âdemin sırtına yüklenip Cennet Aleminde bir aşağı alemde oranın bilinç düzeyinde bir şekilde yaşadıklarının göstergesi..

Bunu bu şekilde kabul edelim .devam edelim..

(……………………………)

İşte nihayetinde Er Rahîm Esmasıyla Tecellisiyle beraber geri dönüş kapısı açılıyor..

Diğerlerine ne oluyor..!!!

2 sınıf vardı..

  • Münafıklar
  • Kâfirler

Onlarda artık Cehennemde…

Oradan artık çıkamıyorlar..

(Belki onların oradada tekamülün sonucunda gelebilecek en son yer Toprak)

Nebe Sûresinde sonunda diyor ya;

Keşke Toprak olsaydık diyorlar…

Bknz. Aşağıdaki Âyet ;


Nebe Sûresi 40. Âyet

إِنَّا أَنذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنتُ تُرَابًا

İnnâ enzernâkum azâben karîbâ(karîben), yevme yenzurul mer’u mâ kaddemet yedâhu ve yekûlul kâfiru yâ leytenî kuntu turâbân

Muhakkak ki, sizi yakın bir azapla uyardık. O gün kişi, elleri ile takdim ettiği şeye bakacak. Ve kâfir olan: “Keşke ben toprak olsaydım.” diyecek.


O da onların Maximumu oluyor..

Sadece meraklısına söyledim bunu..

Konumuz devam ediyor..

Bu okuduğum Hadis-i Şerifin sonlarına diyor ki..


Bunun üzerine onlar, Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’e giderler. O da hemen ayağa kalkar ve kendisine şefaat için izin verilir. Emanet ve rahim (akrabalık bağı) gönderilir ve bu ikisi sıratın sağ ve solunda dururlar. Sizin ilk kafileniz şimşek gibi geçer. Ben:

– Annem babam feda olsun, şimşek gibi geçmek nedir? dedim. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem:

–“Şimşeği görmediniz mi? Göz açıp yumacak kadar bir zamanda geçip gidiverir!” buyurdu. Sonrakiler rüzgâr gibi, kuş gibi, koşucular gibi geçerler. Onları amelleri böyle süratli geçirir. Peygamberiniz sırat üzerinde durup şöyle der:

–“Ey Rabbim! Selâmete çıkar, selâmete çıkar.”

Neticede, kulların amelleri kendilerini sırattan geçirmede âciz kalır. O kadar ki, yürümeye gücü yetmeyen bir adam oturağı üzerinde sürünerek gelir. Sıratın iki tarafında emrolunduklarını yakalamakla memur asılı çengeller vardır. Bazıları yaralanmış vaziyette kurtulur, bazıları da cehenneme yuvarlanır.”

Ebu Hüreyre’nin nefsi elinde olan Allah’a yemin ederim ki, cehennemin dibi yetmiş yıllık mesafe kadar derinliktedir. 

İmam Nevevi-Riyazus Salihin Müslim, Îmân 329


Şefaatle ilgili bir şey söyleyeceğim..

Ayetel Kurside diyor ki;

Bakara Sûresi 255. Âyet

اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ

Allâhu lâ ilâhe illâ huvel hayyul kayyûmu, lâ te’huzuhu sinetun ve lâ nevmun, lehu mâ fîs semâvâti ve mâ fil ardı, menzellezî yeşfeu indehû illâ bi iznih(iznihî) ya’lemu mâ beyne eydîhim ve mâ halfehum, ve lâ yuhîtûne bi şey’in min ilmihî illâ bi mâ şâe, vesia kursiyyuhus semâvâti vel arda, ve lâ yeûduhu hıfzuhumâ ve huvel aliyyul azîmu.

Allah ki, O’ndan başka ilâh yoktur (Sadece O vardır). Hayy’dır Kayyum’dur. O’nu ne bir uyuklama ve ne de bir uyku hali tutmaz. Göklerde ve yerde olan herşey O’nundur. Onun izni olmadan, O’nun katında kim şefaat etme yetkisine sahiptir? Onların önlerinde ve arkalarında olanları (geçmiş ve geleceklerini) bilir. Ve O’nun lminden, O’nun dilediğinden başka bir şey ihata edemezler (kavrayamazlar). O’nun kürsüsü gökleri ve yeri kaplamıştır. Ve o ikisini muhafaza etmek (yerlerin ve göklerin dengesini korumak, gözetmek), kendisine zor gelmez ve O Alâ’dır , Azîm’dir.


Burada Şefaat yoktur demiyor..Vardır..

Ama bugün anlaşıldığı kısmıyla/ yanlış anlaşıldığı kısmıyla..

Eğer siz Şefaat edeceklere bel bağlarsanız..

“La ilahe illallah”ta hata edersiniz..

Şefaat eden ALLAH’tır..

Sadece izin verdikleri var orada..

Bunu da şöyle açıklayabiliriz..

ALLAHU TEALA, Er Rahîm Esmasının Tecellisiyle , direk Tecelli etseydi..

O ismin kuvvetinden  insanlar bunu kaldıramazdı..

Ama Peygamber Efendimiz (s.a.v.) aracılığıyla Er Rahîm Esması Tecelli ediyor ki orada insanların kaldırabilirliği olsun..

Şefaatin aslı; Er Rahîm Esmasının bir şekilde Tecellisidir..

Fail olan ALLAH’tır..

Bunu unutmayın sakın..

Sakın ha…!!!

Birileri şefaat edecek diye yanaşırsanız ,bu çok büyük bir tehlikedir..

Ben aklıma Şefaat konusunu getirmiyorum bile..

Red etmiyorum..

Aklıma getirmiyorum bile..

Beni kurtaracak olan bana Rahmet edecek olan ALLAH’tır..

Ha değişik mekanizmalar olabilir.. O ayrı..

Ahirettededir..Ha,hepsine ihtiyacım  olabilir orada..

Benim orada paçayı kurtarmam lazım, herbirine muhtacım ama..

Fail olarak ben ALLAH’ı görmek lazım..

(::::::::::::::::::::)

Hadislere iman konusunda- şefaat edecek olan bir kişiye yetki verilecekse ..

Hiç kimseye verilmedi..

Şefaat Peygamber Efendimiz (s.a.v.) verilecektir.. ama Ben Peygamber Efendimize bana Şefaat edecek diye yanaşırsam..

Hakikatlara doğru davranmış olmam ..ama reddetmiyoruz da Peygamber Efendimiz’i (s.a.v.) şefaat yetkisi verileceğini red etmiyorum..

Bu inceliği anladığınızı düşünüyorum..

” kendinize şefaat için izin verilir” deniyor..Bakın “şefaat eder” denmiyor..

Peygamber Efendimiz (s.a.v.) kendi ifadeleri bunlar..

Bu hadisin sahih olduğunun göstergelerinden birisi..

Nihayet Emanet ve Rahîm Müslümanların Müslümanlara gönderilir diyor..

Sırat Köprüsünün sağında solunda dururlar ..

Ne duruyor..

  • Bir tarafta Emanet..
  • Bir tarafta Rahîm..

Dururlar..

Sizin ilk grubunuz Sırattan Şimşek gibi geçer.. Diyor..

Daha sonra hadislerin hızlıca okuyayım vurgulamak istediğim yer başka..


Şimşeği görmediniz mi..

Gözünüzü açayıp kapayacak kadar..

Kısa zamanda geçip kaybolur..

Sonrakiler rüzgar gibi geçer..

Sonrakiler kuşlar ,sonrakiler koşucular gibi geçerler..

Onları amelleri böyle süratli geçirir..

Peygamberiniz sırat üzerinde durup şöyle der:

–“Ey Rabbim! Selâmete çıkar, selâmete çıkar.” Diye dua eder..

O sahneleri bir tahayyül edin…

Sonunda kulların amelleri onlarda sırattan geçiremez..Bir durumda olur..

Şimdi yavaş yavaş ameli en kuvvetli olanı geçiyor..

Belli bir süratte tedricen azalarak geçiyorlar..

En sonunda nihayet öyle adamlar gelir ki..

Yürümeye gücü yetmez de emekleyerek gelir..32:51

Sıratın 2 tarafında takılmış çengeller vardır ki..

Onların vazifeleri onları emredildiği gibi yakalamaktır..

Bundan dolayı kimileri yaralanarak kurtulur..kimileri de maalesef Cehenneme yuvarlanır..


Demek ki bir tarafta “ Emanet” var bir tarafta “Rahîm” var…33:10

Rahîm i tam olarak bilmiyoruz ..

Bunu ilerleyen derslerde açıklarız..

Bu Hadisleri şerh edenler ..Açıklayanlar hep dünyada

“İşte Kim ne kadar ki “Emanet”e önem verir.. insanların birbirlerine  verdikleri “Emanet”e önem verir..

işte bir de bir şekilde  karşılarına çıkar “diyorlar ama..

İşte biz Ahzab Sûresinin son 2 Ayetinden anlıyoruz ki..

Semavate ,arza ve dağlara teklif edip de onların yüklenmekte olup da çekindikleri..

Ama insanın yüklendiği emanetin,

burada bir şekilde..Bizim Karşımıza bir şekilde çıkacağını görüyoruz…

Eğer biz kendi boyutumuzda  “Emanet”i ne kadar yerine getirebilmiş isek..

O “Emanet”in faydasıyla biz karşıya geçiyoruz..34:04

Bir tarafta “ Emanet” var bir tarafta “Rahîm”..

Yani Sıla-i Rahîm deniliyor ama bence incelikleri olan bir konu..

Nasıl ki bu dünyadaki  Emanet, (kişilerin birbirlerine verdikleri emanete sahip çıkmak) anlamında , daha alt doğru..ama daha alt düzeyleriyle açıklanıyorsa..Rahîmin Bu dünyadaki Sıla-i Rahîm de ,aynı alt değerlerle izah ediliyor..

Doğru ama bence anlaşılmayan  bir yerler  var..

Bu bir şekilde anlaşılacak..bana göre..ama  daha tam oluşmadı..

belki şöyle düşünülebilir:

Adem & Havva nın zürriyetindeydik ya..

Bir şekilde Rahîm ilişkisi vardı ya..

Daha sonrada dünya ya geldik ..Akrabalık olarak çıktı..

Bu bağın kesilmemesiyle alakalı bir şey olabilir…… ama önümüze bir ayetler çıkar ve tefekkür ederiz..

ALLAH’ta nasip ederse bu kavramlar açıklanacak..

İnşaallah… ama..Anladığımız kadarıyla Emanet, işte Sırat Köprüsünün bir tarafında bizim karşımıza çıkacak..

Biz o Emanete ve Rahîme ne kadar doğru bir şekilde anlayıp yaşamışsak o Sırat Köprüsünden geçmemiz o kadar süratli olacak..

İşte Emanet  o kadar önemli bir kavram..

ALLAH bize bu dünyada bunu unutturmayarak,

hidayet mekanizmaların yardımıyla

ALLAH ve Resûlüne itaat …

Ve Hidayetçilerine tabi olmak suretiyle,

Emaneti koruyarak yaşamayı…

ve İnşaallah Âhirette de bu yaptıklarımıza -ALLAH’ın bir lütfu olarak -Er Rahîm Esmasıyla Tecelli edip ,affımıza vesile olmayı ve de

ALLAH ın Rahmetiyle Cennete dönüp, O nun Cemâliyle müşerref olarak yaşamayı

ve oradan da daha yukarılara Ta ”İleyhi Turceun” a -daha yüksek yerlere- kadar güzellikle gitmeyi nasip etsin. İnşaallah.36:17



Şimdi SEBE’  Sûresine geçebiliriz.. İnşaallah.

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖيمِ

Bismillâhir rahmânir rahîm.


Sebe Sûresi 1. Âyet

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَلَهُ الْحَمْدُ فِي الْآخِرَةِ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ

El hamdu lillâhillezî lehu mâ fîs semâvâti ve mâ fîl ardı ve lehul hamdu fîl âhireh(âhireti), ve huvel hakîmul habîr(habîru).

Hamd, göklerde ve yerde olan varlıklar kendisine ait olan Allah’a aittir. Ve hamd, ahirette de O’na aittir. Ve O, Hakîm’dir , Habîr’dir.


 

1. el hamdu : hamd
2. li allâhi : Allah’ındır, Allah’a aittir
3. ellezî : ki o
4. lehu : onun
5. : şey, şeyler
6. fî es semâvâti : semalarda, göklerde
7. ve mâ : ve şey, şeyler
8. fî el ardı : yeryüzünde, yerde
9. ve lehu : ve onun
10. el hamdu : hamd
11. fî el âhireti : ahirette
12. ve huve : ve o
13. el hakîmu : hakîm olan, hikmet ve hüküm sahibi
14. el habîru : habîr olan, herşeyden haberdar olan

Müthiş Âyetler…

El hamdu lillâh; diyor..

El hamdu lillâh;Demek:

ALLAH’a Hamd olsun demek değildir..

Fatiha Sûresinde bunu anlattık izah etmeye çalıştık..

Hamd sadece ve sadece ALLAH’a mahsustur demek..

Tabi ki siz bu bilinçte olduğunuzda “El hamdu lillâh” dersiniz..

Ama işi hikmetleriyle anladığınızda her halükarda şahit olduğunuzda anladığınız her değerde ALLAH’ı övme gayretinde olursunuz..

Hatırlamıştık…

ALLAH’ı bir şekilde “övme özürlüsü” idik..

Bu kadar şeye “ŞAHİT” oluyoruz..

Ama ALLAH ı layıkı şekilde övemiyoruz..

Layıkı şekil elbette mümkün değil ama

bir meyveyi görüyoruz..Hapur hupur yiyoruz..


Diyor ki Âyet-i Kerîmede;


                                                                              Abese Sûresi 24. Âyet

فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَى طَعَامِهِ

Felyanzuril insânu ilâ taâmihi

                                                                    İnsan yediğine düşünerek bir baksın.


Baktığımda ALLAH’ın bir kere bize,rızıklandırmak için nimetler yarattığını…bunların hayatta kalabilmek için unsurlar olduğunu bu da yetmemiş ,bunun içine de bize şifa verici, destekleyici  nice içine unsurlarını koyduğunu …bunu çok kaba, çok lezzetsiz bir şekilde değil de..En latif bir şekilde tadıyla verdiğini…buda yetmemiş, kokusunu yüklediğini görebilmek lazım…

(bakın burnumuz ağzımızın hemen üzerinde …

Hamd olsun Rabbime ki yemek yerken kokusunu da yarattığı cesedi fıtratla almamızı sağlıyor..)

Yani kaba bir şekilde yaratmamış.. Bunuda biçimsiz yaratmamış..Yusyuvarlak bir şekilde yaratmış..

Bunuda siyah beyaz yaratmamış ..O da ALLAH’ın güzel renklerindendir.. 

İçine Kırmızılı,sarılı,yeşilli …üzerini de donatmış..Üzerine benekler koymuş..

Bir tarafını kırmızı, bir tarafını beyaz yapmış..

Ha Güneşi ne kadar görürse o kadar kırmızı ne kadar görmezse sarı … değil..

Biçimlendirmiş ALLAH onu ..

Tek bir elma çeşidi de yaratmamış..

Bir sürü elma çeşidi yaratmış..

Pazarlara bu gözle bir gittiğinizde baksanıza..

Pazarda kazıklanmamak korkusuyla değilde..

ALLAH’ın çiçek bahçesinde dolaşır gibi..hissedersiniz kendinizi..

El hamdu lillâh,Ya Rabbi Aman Ya Rabbi Sen ne güzel şeyler yaratmışsın..

Onları ne güzel desenlerde yaratmışsın..

Ne güzel renklerde yaratmışsın..

İçimize bilmediğimiz türlü şeyler koymuşsun..

Bu Hamd değil mi..???

Kaçımız bunu yapıyoruz!!!!????

Bakın bu “Şükür” bile değil..

“Şükür” ün üstünde bir kavram..

Ya Rabbi bize bunları nasip ettiğin için “Teşekkür ederiz” demek…

Bir Nimetin artmasını temenni ettiğimiz için  bir memnuniyetlik halinin ifadesidir..

Çok güzeldir..

Ama “Hamd” bunun üstündedir..ALLAH’ı övmektir..

Nerede öveceğiz???

Bakın ne diyor?

illezî lehu mâ fîs semâvâti ve mâ fîl ard

Bak Yine “Sema” ve “Arz” geçiyor..

Semalarda ve  Arzda ne varsa  onundur..

Ona aittir ..

Onun içindir..

Bizim “Sema”larda “Arz”da görebildiğimiz her türlü unsurda ALLAH a Hamd edebileceğimiz bir değer var!!!

Ama Lütfen Ben dahil herkes bir düşünsün..

Bir günde toplam 24 saat içerisinde ALLAH’ı kaç kez “Şuur”lu bir şekilde övüyoruz..

Namazlardan sonra 33 kez El hamdu lillâh ”  diyoruz ama …

Kaçında acaba  Kainatta galaksileri düşünüp ,yada yeryüzündeki bir mahlukatı düşünüp de..

Hamd ediyoruz..

Sevap diye yapıyoruz..

33 kere der, Cennette  şu olur bu olur..

Ya tamam da ALLAH’ın hamd edin demesindeki hikmeti ,  “Şuur”lu bir şekilde yapmamız ..Bilinci devreye koyarak yapmamız..

Ve bakın sadeceArzda demiyor..

semâvât diyor;

Semalar diyor..

Semadakininde  bizim “Hamd” edebilmemiz için..

Kafamızı kaldırmamız gerekiyor arkadaşlar..

Ben en üst katta oturuyorum…Bir şeyimi dikkatimi çekti..Pencerede..

Hep çatılara bakıyormuşum ben..

Pencerenin genelin düşünürsek….

1/4 “Arz” ı oluşturuyor..Yeryüzü değerlerini oluşturuyor..

3/4 “Sema” gökyüzü ama ne hikmetse gökyüzüne bakmıyormuşum da “Arz” daki şeylere bakıyormuşum….

Semaya bakmak için ekstra bir gayret gerektiriyor..

Çünkü biz yeryüzü uğraşıları yaptığımız için ..biz hep böyle geziniyoruz..

Ama gökyüzüne baktığımızda ki Âyetlerde buna her zamana teşvikte var…

Onlar “semaya gözlerini çevirip bakamazlar mı ki diyor..Semada da hamd edecek bir çok unsur var..


67-Mulk suresi 3. ayet (Genel: 67 – İniş: 77 – Alfbetik: 76)

اَلَّذٖى خَلَقَ سَبْعَ سَمٰوَاتٍ طِبَاقًا مَا تَرٰى فٖى خَلْقِ الرَّحْمٰنِ مِنْ تَفَاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرٰى مِنْ فُطُورٍ

Ellezî halaka seb’a semâvâtin tibâkân, mâ terâ fî halkır rahmâni min tefâvutin, ferciıl basara hel terâ min futûrin

O ki; yedi göğü kat kat yaratmıştır. Sen Rahman’ın yaratmasında bir düzensizlik bulamazsın. Gözünü çevir de bak, bir aksaklık görebilir misin?

67-Mulk suresi 4. ayet (Genel: 67 – İniş: 77 – Alfbetik: 76)

ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ اِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِپًا وَهُوَ حَسٖيرٌ

Summerciıl basara kerreteyni yenkalib lieykel basaru hâsien ve huve hasîrun

Sonra gözünü iki kere daha çevir; göz umduğunu bulamayıp bitkin ve yorgun sana dönecektir.


Yine bakın bu şahit olduklarımız..

Bir de “Gayb” var..

“Gayb”ı biz göremiyoruz ama ;Kur’ân-ı Kerîm de Gayb bize anlatılıyor…Yani Semada olanlar bize anlatılıyor..

Melekler Sema’da değil mi??

Arş ve Kürsi sema değerlerinde değil mi??

Cennet Sema değerlerinden değil mi??

Bunlar da bize Sema unsurları olarak anlatıyor..Rabbim bununla da övmemizi istiyor..Her ne kadar “ŞAHİT” olmasak da ..


Devam edelim…

ve lehul hamdu fîl âhireh(âhireti), 

Müthiş bir kısım…

Ve Âhirette Hamd ona mahsustur..

Âhirette de..Hamd ona mahsustur. 43:26 

Bunun 2 şekli var..

Bize göre daha Âhiret gerçekleşmedi..

Zaman çizelgesi olarak söyleniyor..

Âhiret aslında şuan var.. “gayb” olarak..

Cennet yok mu şu an ??

Var..

Ama biz Âhirette göreceğiz..Ama var..

Yaklaştırlıdığı vakit diyor..

Bknz.Aşağıdaki Âyete


81-Tekvir suresi 13. ayet (Genel: 81 – İniş: 7 – Alfbetik: 76)

وَاِذَا الْجَنَّةُ اُزْلِفَتْ

Ve izel cennetu uzlifet.

Ve Cennet yaklaştırıldığı vakit


En azından şundan biliyoruz..

Biz oradaydık Âdemle beraber..

İndirildik..yok mu oldu cennet ? orada var..

Şuan ki değerlerle de Âhiret var..

Âhireti değerlerle ALLAH’a Hamd etmeliyiz..

Ama burada ki anlamıyla biraz farklı..

Ve diyor ki ;

ve huvel hakîmul habîr(habîru)

O Hikmet sahibidir, O Habîrdir..


Biraz devam edeyim… bununla beraber toplayacağım..


Sebe Sûresi 2. Âyet

يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنزِلُ مِنَ السَّمَاء وَمَا يَعْرُجُ فِيهَا وَهُوَ الرَّحِيمُ الْغَفُورُ

Ya’lemu mâ yelicu fîl ardı ve mâ yahrucu minhâ ve mâ yenzilu mines semâi ve mâ yarucu fîhâ, ve huver rahîmul gafûru

O, yere gireni de, yerden çıkanı da, gökten ineni de, göğe yükseleni de bilir. O çok bağışlayan, çok merhamet edendir.


O yere giren şeyi de bilir,yerden çıkan şeyi de bilir..Yani arz.. Arza giren çıkanı  ..Semayı da bilir ..Semaya ineni ,yükselen şeyide bilir…ve huver rahîmul gafûr(gafûru)…O Rahîmdir..O Gafûrdur..

Buradan ne anlıyoruz biz?!?!

Âhirette de Hamd O’nundur..derken..

Bir şekilde biz yeniden Âhirette dirildiğimizde.. 2. Sûr… 2. Sûra üflenildi..

Bütün mahlukat yeniden ne oldu???

Ba’s etti… Canlandı yani  Hayat buldu orada 45:05

Orada bizim ŞAHİT  olduklarımızda da , demek ki biz Hamd edeceğiz ….orada da..

“Aman Ya Rabbi nasıl bir sistem bu ?” 

Orada öyle şeylere ŞAHİT olacağız ki..

O ŞAHİT olacağımız şeyler bizi o kadar olağanüstü gelecek ki..

“Aman Ya Rabbi nasıl bir sistem bu ?”

Birde diyeceğiz ki ..

Aslında Aman Ya Rabbi farkında değilmişiz ama Yeryüzünde de nasıl bir sistem varmış..

Bunu nereden anlıyoruz..?

El Habîrden anlıyoruz..

El Habîr ne demek..

Herşeyden “haber”dar olan demektir..

Âhiretle ilgili burada niye  geliyor bu..

Âhirette de Hamd sahibidir..

Demek ki Biz ALLAH’ın El Habîr olduğunu ,aslında herşeyden Haberdar olduğunu ..

Âhirette karşımıza çıkacak sahnelerden de anlayacağız..

Bakın bildiğimiz Sûrelere bir gelelim..

Kitabın sonlarında ne var..

(Çoğumuzun ezberinde olduğunu düşündüğüm..Olmasını temenni ettiğim 2 Sûre var..)

99. Sûre Zilzal Sûresi..


99-Zilzal Suresi 1. Ayet 

اِذَا زُلْزِلَتِ الْاَرْضُ زِلْزَالَهَا

İzâ zulziletil ardu zilzâlehâ.

Yer O şiddetli sarsıntıyla sarsıldığı vakit


Ne zamandan bahsediyor ? Kıyametten bahsediyor..


99-Zilzal Suresi 2. Ayet 

وَاَخْرَجَتِ الْاَرْضُ اَثْقَالَهَا

Ve ahracetil ardu esgâlehâ.

Ve yer ağırlıklarını çıkardığında


99-Zilzal Suresi 3. Ayet

وَقَالَ الْاِنْسَانُ مَا لَهَا

Ve gâlel insânu mâ lehâ.

Ve insan ne oluyor bu arza dediği vakit


Ağırlıklar ne? artık kabirdekiler çıkıyor.. 4 ten itibaren ilginç bir hikaye var..


99-Zilzal Suresi 4. Ayet 

يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ اَخْبَارَهَا

Yevmeizin tuhaddisu ahbârahâ.

O gün (artık 2. Sûrdan sonrası bu… yani kıyamet günü(Mâliki yevmid dîn) o gün arzbahsedecek , anlatacak.. neyi haberlerini


Ahirette yeryüzü haberlerini anlatacakmış..Neden?


99-Zilzal Suresi 5. Ayet

بِاَنَّ رَبَّكَ اَوْحٰى لَهَا

Bienne rabbeke evhâ lehâ.

Onun Rabbi çünkü ona arza vahy etmiş


Neyi vahy etmiş..Önceki vahy şu: KAYDET..

Yeryüzündeki bütün unsurlara diyor ki ;

ALLAHU TEALA: KAYDET !….

herşeyi kaydet ,olanları… ve Âhirette ne yapacakmış o… Arz bütün haberleri anlatacakmış..

tuhaddisu..anlatacakmış..

Şimdi biz buna ŞAHİT olduğumuzda ,bizim yaptıklarımızı en ince detayıyla anlatan bir sistemi gördüğümüzde ne diyeceğiz ?.

Ya Rabbi Aman Ya Rabbi nasıl bir sistem bu..

Biz zannediyoruz ki ellerine kitaplar verilecek diyor..!!!!!

Ya iyide..1400 yıl evvel CD ile daha tanışmamış..Hard disk ile daha tanışmamış bir insan için Kitap o ellerindeki bir şeydi..

Kitap görme şansları bile yoktu..

Amelleri sırasıyla O şunu yaptı bunu yaptı.. ..İnsanların anlayışıyla söylüyorum..

 her yılda 1 , ayda 1, haftada 1  amelinin yazıldığı bir şey…

Ama ne diyor Âhiret sahnelerinde; Aman Ya Rabbi nasıl bir kitapmış ki ..

Gelmiş geçmiş En ince detayı ile yazıyor..

Bırakın kitabı ,Arz Arz Arz kayıt yapmış .. Ve onları anlatacak..

Sadece bu değil ..

Bir aşağısındaki ÂDİYÂT Sûresine bakın..49:27

6. Ayetten itibaren;Öncesinde yeminler var..


100-Adiyat Suresi 6. Ayet 

اِنَّ الْاِنْسَانَ لِرَبِّهٖ لَكَنُودٌ

İnnel insâne lirabbihî lekenûd.

Süphesiz insan Rabbine karşı pek nankördür


100-Adiyat Suresi 7. Ayet 

وَاِنَّهُ عَلٰى ذٰلِكَ لَشَهٖيدٌ

Ve innehû alâ zâlike leşehîd.

Ve kesinlikle buna kendide ŞAHİT tir.Bak ŞAHİT olacak insan var.


100-Adiyat Suresi 8. Ayet

وَاِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدٖيدٌ

Ve innehû lihubbil hayri leşedîd.

Gerçekten Onun Mala olan sevgisi pek şiddetlidir.


Burası da ilginç


100-Adiyat Suresi 9. Ayet 

اَفَلَا يَعْلَمُ اِذَا بُعْثِرَ مَا فِى الْقُبُورِ

Efelâ yağlemu izâ buğsira mâ fil gubûr.

Bilmezmi ki kabirlerin içindeki şeyler çıkarıldığı vakit..

(Yukarıdaki Ayette bahsedildiği gibi..)


100-Adiyat Suresi 10. Ayet 

وَحُصِّلَ مَا فِى الصُّدُورِ

Ve hussıle mâ fis sudûr.

Ve gögüslerin içindekiler gizli şeyler  çıkarıldığında


Ve hussıle; hasıl olduğunda

mâ fis sudûr: sudûrdakiler ..

Bırakın arzı ,yerin konuştuğunu…

kişinin göğsündeki değerler..

Yani Nefsi bile ne yapacakmış..!!!!!

Hasıl olup ŞAHİT lik edecek..!!!!!!!

Bknz.Aşağıdaki Âyet


2-Bakara suresi 284. ayet (Genel: 2 – İniş: 87 – Alfbetik: 76)

لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوَاتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَاِنْ تُبْدُوا مَا فٖى اَنْفُسِكُمْ اَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللّٰهُ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَیْءٍ قَدٖيرٌ

Lillâhi mâ fis semâvâti ve mâ fil ard, ve in tubdû mâ fî enfusikum ev tuhfûhu yuhâsibkum bihillâh, feyağfiru limey yeşâu ve yuazzibu mey yeşâé’, vallâhu alâ kulli şey’in gadîr.

Allahındır hep göklerdeki ve yerdeki, siz nefislerinizdekini açsanız da gizlesiniz de Allah onunla sizi hesaba çeker sonra dilediğine mağfiret eyler dilediğine de azab, ve Allah her şey’e kâdirdir.


Hani bu Âyet  nesihti, hükmü yoktu ?!.

hussıle mâ fis sudûr;diyor..

İşte sadırda olanlar hasıl olduğunda ortaya çıktığında diyor..

Ameller demiyor bakın..

Bir Hadis-i Şerif var..Bütün Hadis kitapların başında yer alır..

Fasil : NİYET VE İHLAS BÖLÜMÜ
Konu : Niyet Ve İhlas Hakkında
Ravi : Ömer
Hadis : Resulullah (sa) buyurdular ki: “ameller niyetlere göredir. Herkese niyet ettiği şey vardır. Öyleyse kimin hicreti Allah`a ve Resulüne ise, onun hicreti Allah ve Resulünedir. Kimin hicreti de elde edeceği bir dünyalığa veya nikahlanacağı bir kadına ise, onun hicreti de o hicret ettiği şeyedir.”
HadisNo : 5751

İnneme’l-a’malü bi’n-niyât

ameller niyetlere göredir”

Niyetler nerede arkadaşlar?!!?!

Bizim sadırlarımızda ;hussıle mâ fis sudûr

Bütün Tasavvuf bu niyetleri düzeltmekle uğraşmış..

Nefsi düzeltmekle uğraşmış..

En tepeden düzeltmeye çalışırsan,amellerin zaten düzelir..

Amellerini düzelte düzelte de düzelir ama pireleri yakalayıp tek tek gözlerine ilaç sıkmak gibidir..

Hayır kaynağını kurutacaksın..

Nefsini terbiye ve tezkiye edeceksin..

Sonra amellerin düzelecek..

İşte düzeltmediğin amellerin..

Bakın düzeltmediğin amellerin…. bir şekilde karşına çıkacak..

Çünkü sen eğer onları düzeltirsen, tövbe etmiş oluyorsun..

ALLAH’tan istiğfar edip,mağfiret temennisinde bulunuyorsun..

Eğer ALLAH onları AFFEDERSE ..karşına çıkmıyor..

Dünyadaki aftan bahsediyorum..

Mağfiret demek,üzerine  örtmesi demek..Karşına gelmiyor..

Bu anlamda Âhirette karşımıza çıkacağımız şeylere karşı daha bugünlerden dikkatli davranmamız gerekiyor..

Şunu da şöyleyeyim..

Sebe Ayet 1;

huvel hakîmul habîr.

hakîmdir..habîr dir ..diyor..

Burada hakîm de ne var arkadaşlar..biliyormusunuz..

Hakîm;

  1. Olaylara  hâkim demektir..
  2.  hikmetleriyle bilen demektir.

Yani incelikleriyle,yani derinlerin derinleriyle..

ALLAH öyle “habîr”ki..

Sadece bizim bilmediklerimiz anlamıyla haberdar olmak değil..

Senin derinlerinin derinlerini de ki biliyor..

“Hikmet” lerini biliyor..Nasıl bir ilim var ..Nasıl bir hikmet var..İlmin alt boyutu..

Aynı şekilde bilir ..

Bir Lâtiful Habîr olarak Kur’ân-ı Kerîmde geçiyor..


Bknz Aşağıdaki Âyet


6 – Enam suresi 103. ayet (Genel: 6 – İniş: 55 – Alfbetik: 20)

لَا تُدْرِكُهُ الْاَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْاَبْصَارَ وَهُوَ اللَّطٖيفُ الْخَبٖيرُ

Lâ tudrikuhul ebsâru ve huve yudrikul ebsâr, ve huvel lâtîful habîr.

Gözler O’nu (görüp) idrak edemez. O ise bütün gözleri idrak eder. Ve O latîftir, habîrdir.


67 – Mulk suresi 14. ayet (Genel: 67 – İniş: 77 – Alfbetik: 67)

اَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطٖيفُ الْخَبٖيرُ

Elâ yağlemu men halag, ve huvel latîful habîr.

Hiç yaratan bilmez mi? O, en ince işleri görüp bilmektedir ve her şeyden haberdardır.


O da yatay olarak inceliklerini bilmek..teferruat ile..

Ama Hakîmul Habîr denildiğinde ..daha derinlerinin derinleriyle biliyor..

Bir şeyi yaptın ama niye yaptın..???

Bunun altında ne vardı?!? hatta bunun altında da ne vardı?!?!?!

Bu insanın ilah olma temennisine kadar giden bir şey..!!!!!

“Nefsinin hevasını o ilah edineni gördün mü” ye  kadar gidebilen bir şey..


25-Furkan suresi 43. ayet (Genel: 25 – İniş: 42 – Alfbetik: 76)

اَرَاَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهُ هَوٰیهُ اَفَاَنْتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَكٖيلًا

E raeyte menittehaze ilâhehu hevâhu, e fe ente tekûnu aleyhi vekîlân

(Ey Rasûlüm) gördün mü, o nefis arzusunu ilâh edineni? Artık ona, sen mi vekil olacaksın? (Onu şirkten sen mi koruyacaksın?)


O yüzden;

ALLAH’ ın El Habîr olduğunu , ve en hikmetleriyle bunu bildiğini bilerek…

Âhirette bir gün bunun karşımıza çıkacağını bilerek..

Daha derinlerinden, nefslerimizdekiyle  bunu halledip …

 Âhirette de ALLAH ‘ın Er- Rahîm Esmasına buradaki ifadesiyle er rahîmul gafûr Esmasının Tecellilerine müstahak olmayı nasip etsin..

İnşaallah.

SADAKALLAHULAZÎM.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.