Bu gün itibarıyla (1 Muharrem 1439) başlayan hicri yeni yılımız tüm ümmet_i vahıdetin’e hayırlı olsun.
Bu vesileyle de yine bir başlangıç olarak
(her hafta pazar günü akşam namazı ile yatsı namazı arasında yapılan)
KURAN SOHBETLERİ
BU HAFTASONU BAŞLAYACAKTIR
İnşaallah.
(Sohbetler yapıldığı günün akşamına siteye yüklenmektedir)
Allah muvaffak etsin
(BU SEZONUN SON SOHBETİNİ ,YASİN SURESİNİ TAMAMLAYARAK YAPMIŞ BULUNUYORUZ , ELHAMDÜLİLLAH. YAZ SONUNDA OKULLARIN AÇILMASIYLA BERABER SOHBETLER DEVAM EDECEKTİR, ALLAH NASİB EDERSE.)
ALLAH KURAN DAN AYIRMASIN
SOHBETİ DİNLE:
(Dinlemek ve indirmek için) ALTERNATİF LİNK:
https://yadi.sk/d/Uqlsq7GV3JP8od
YASİN 79:
Kul yuhyîhâllezî enşeehâ evvele merratin, ve huve bi kulli halkın alîm(alîmun).
| 1. | kul | : de ki, söyle |
| 2. | yuhyî-hâ | : ona hayat verir, onu canlandırır |
| 3. | ellezî | : ki o |
| 4. | enşee-hâ | : onu inşa etti, yaptı, yarattı |
| 5. | evvele | : evvel, önce, ilk |
| 6. | merratin | : kere, defa |
| 7. | ve huve | : ve o |
| 8. | bi kulli | : hepsi, bütün |
| 9. | halkın | : halketme, yaratma, yaratış |
| 10 | alîmun | : en iyi bilen |
” De ki: “Onu ilk defa inşa eden (Yaratan), ona hayat verecek. Ve O, bütün yaratışları En İyi Bilen’dir.”
YASİN 80:
Ellezî ceale lekum mineş şeceril ahdari nâren fe izâ entum minhu tûkıdûn(tûkıdûne).
| 1. | ellezî | : ki o, o …dır |
| 2. | ceale | : kıldı, yaptı |
| 3. | lekum | : size, sizin için |
| 4. | min eş şeceri | : ağaçtan |
| 5. | el ahdari | : yeşil |
| 6. | nâren | : ateş |
| 7. | fe | : artık, böylece |
| 8. | izâ | : o zaman, olduğu zaman |
| 9. | entum | : siz |
| 10 | min-hu | : ondan |
| 11 | tûkıdûne | : yakıyorsunuz, yakarsınız |
“Yeşil ağaçtan sizin için ateş kılan (çıkaran), O’dur. Böylece siz, ondan yakarsınız.”
YASİN 81:
E ve leysellezî halakas semâvâti vel arda bi kâdirin alâ en yahluka mislehum, belâ ve huvel hallâkul alîm(alîmu).
| 1. | e | : mi? |
| 2. | ve leyse | : ve değil |
| 3. | ellezî | : ki o, … o dur |
| 4. | halaka | : halketti, yarattı |
| 5. | es semâvâti | : semalar, gökler |
| 6. | ve el arda | : ve arz, yeryüzü, yer, yerler |
| 7. | bi kâdirin alâ | : …’e kaadir olan |
| 8. | en yahluka | : yaratmak, yaratmaya |
| 9. | misle-hum | : onların benzeri, aynısı, eşi |
| 10 | belâ | : evet |
| 11 | ve huve | : ve o |
| 12 | el hallâku | : yaratan, yaratıcı |
| 13 | el alîmu | : en iyi bilen |
“Gökleri ve yeri yaratan, onların benzerini de yaratmaya kadir değil midir? Evet (kadirdir)! Çünki O, Hallâk (herşeyi çokça yaratan)dır, Alîm (hakkıyla bilen)dir.”
YASİN 82:
İnnemâ emruhû izâ erâde şey’en en yekûle lehu kun fe yekûn(yekûnu).
| 1. | innemâ | : sadece |
| 2. | emru-hu | : onun emri |
| 3. | izâ erâde | : irade ettiği, dilediği zaman |
| 4. | şey’en | : bir şey |
| 5. | en yekûle | : söylemek, demek |
| 6. | lehu | : ona |
| 7. | kun | : ol! |
| 8. | fe | : artık, böylece, hemen |
| 9. | yekûnu | : olur |
“O, bir “ŞEY”i (var kılmayı) MURAD EDİNCE, O’nun emri sadece «ol!» demesidir, hemen oluverir.”
YASİN 83:
Fe subhânellezî bi yedihî melekûtu kulli şey’in ve ileyhi turceûn(turceûne).
| 1. | fe | : işte |
| 2. | subhâne | : (o) sübhandır, herşeyden münezzehtir |
| 3. | ellezî | : ki o, … o dur |
| 4. | bi yedi-hî | : onun elinde (onun kudretinde) |
| 5. | melekûtu | : melekût, mülk ve hükümranlık |
| 6. | kulli şey’in | : herşey |
| 7. | ve ileyhi | : ve ona |
| 8. | turceûne | : döndürüleceksiniz |
“İşte O, Sübhan’dır. Herşeyin melekûtu (mülkü ve hükümdarlığı) O’nun elindedir. Ve O’na döndürüleceksiniz (RÜCU ETTİRİLECEKSİNİZ)
SOHBETİ DİNLE:
(Dinlemek veya İndirmek için) alternatif Link:
https://yadi.sk/d/NWCRLt_-3HpgJC
YASİN 72:
Ve zellelnâhâ lehum fe minhâ rakûbuhum ve minhâ ye’kulûn(ye’kulûne).
| 1. | ve zellelnâ-hâ | : ve biz onu zelil ettik, itaatkâr kıldık, boyun eğdirdik |
| 2. | lehum | : onlara, onlar için |
| 3. | fe | : böylece |
| 4. | min-hâ | : ondan |
| 5. | rakûbu-hum | : onların binekleri, kendilerinin binekleri |
| 6. | ve min-hâ | : ve ondan |
| 7. | ye’kulûne | : yerler |
” Ve Biz onları (hayvanları), onlara zelil (itaatkâr) yaptık. Böylece onlardan, kendilerinin binekleri oldu (onlara binerler) ve onlardan (etlerinden) yerler.”
YASİN 73:
Ve lehum fîhâ menâfiu ve meşâribu, e fe lâ yeşkurûn(yeşkurûne).
| 1. | ve lehum | : ve onlar için, kendileri için |
| 2. | fî-hâ | : onda (vardır) |
| 3. | menâfiu | : menfaatler, faydalar, yararlar |
| 4. | ve meşâribu | : ve içecek şeyler |
| 5. | e | : mi? |
| 6. | fe | : artık, hâlâ |
| 7. | lâ yeşkurûne | : şükretmiyorlar, şükretmezler |
” Ve onlarda, kendileri için (birçok) menfaatler (yararlar) ve içecek şeyler (süt) vardır. Hâlâ şükretmezler mi?”
YASİN 74:
Vettehazû min dûnillâhi âliheten leallehum yunsarûn(yunsarûne).
| 1. | vettehazû (ve ittehazû) | : ve ittihaz ettiler, edindiler |
| 2. | min dûni allâhi | : Allah’tan başka |
| 3. | âliheten | : ilâhlar |
| 4. | lealle-hum | : umulur ki onlar, böylece onlar ümit ederek |
| 5. | yunsarûne | : yardım olunurlar, yardım olunacaklar |
” Ve yardım olunacaklarını ümit ederek, Allah’tan başka ilâhlar edindiler.”
SOHBETİ DİNLE:
(Dinlemek ve İndirmek için) Alternatif Link:
https://yadi.sk/d/slhgXvvC3H3JiX
Yasin 71:
E ve lem yerav ennâ halaknâ lehum mimmâ amilet eydînâ en’âmen fe hum lehâ mâlikûn(mâlikûne).
| 1. | e | : mı |
| 2. | ve lem yerev | : ve görmüyorlar, görmediler |
| 3. | ennâ | : nasıl |
| 4. | halaknâ | : biz halkettik, yarattık |
| 5. | lehum | : onlara, onlar için |
| 6. | mimmâ (min mâ) | : şeylerden |
| 7. | amilet | : yaptı |
| 8. | eydî-nâ | : ellerimiz |
| 9. | en’âmen | : hayvanlar |
| 10 | fe | : böylece |
| 11 | hum | : onlar |
| 12 | lehâ | : ona |
| 13 | mâlikûne | : malik olanlar |
“Ellerimizle yaptığımız şeylerden onlar için ENAM’ı(faydalı hayvanları) nasıl halkettiğimizi görmediler mi? Onlar, böylece onlara (hayvanlara) malik olurlar.”
SOHBETİ DİNLE:
(Dinlemek veya İndirmek için) Alternatif Link:
https://yadi.sk/d/aMo-nMSy3GoMuG
YASİN 68:
Ve men nuammirhu nunekkishu fîl halk(halkı), e fe lâ ya’kılûn(ya’kılûne).
| 1. | ve men | : ve kim, kimi |
| 2. | nuammir-hu | : onun ömrünü uzatırız |
| 3. | nunekkis-hu | : onu tersine çeviririz, onun kuvvetini gideririz |
| 4. | fî el halkı | : yaratılışta |
| 5. | e fe lâ ya’kılûne | : hâlâ akıl etmezler mi |
” Ve kimin ömrünü uzatırsak, onun yaratılışını tersine çeviririz (kuvvetini gideririz). Hâlâ akıl etmezler mi?”
YASİN 70:
Li yunzira men kâne hayyen ve yehıkkal kavlu alâl kâfirîn(kâfirîne).
| 1. | li | : için |
| 2. | yunzire | : inzar eder, uyarır |
| 3. | men | : kim, kimse, kişi |
| 4. | kâne | : oldu |
| 5. | hayyen | : hayy, diri |
| 6. | ve yehıkka | : ve hak olur |
| 7. | el kavlu | : söz |
| 8. | alâ | : üzerine |
| 9. | el kâfirîne | : kâfirler |
SOHBETİ DİNLE:
(Dinlemek ve İndirmek için) ALTERNATİF LİNK:
https://yadi.sk/d/pdrVQ1Ov3GaDqR
YASİN 68:
Ve men nuammirhu nunekkishu fîl halk(halkı), e fe lâ ya’kılûn(ya’kılûne).
| 1. | ve men | : ve kim, kimi |
| 2. | nuammir-hu | : onun ömrünü uzatırız |
| 3. | nunekkis-hu | : onu tersine çeviririz, onun kuvvetini gideririz |
| 4. | fî el halkı | : yaratılışta |
| 5. | e fe lâ ya’kılûne | : hâlâ akıl etmezler mi |
” Ve kimin ömrünü uzatırsak, onun yaratılışını tersine çeviririz (kuvvetini gideririz). Hâlâ akıl etmezler mi?”
YASİN 69:
Ve mâ allemnâhuş şi’re ve mâ yenbagî lehu, in huve illâ zikrun ve kur’ânun mubîn(mubînun).
| 1. | ve mâ allemnâ-hu | : ve biz ona öğretmedik |
| 2. | eş şi’re | : şiir |
| 3. | ve mâ yenbagî | : ve yakışmaz |
| 4. | lehu | : ona |
| 5. | in … (illâ) | : ancak, sadece |
| 6. | huve | : o |
| 7. | (in) … illâ | : ancak, sadece |
| 8. | zikrun | : zikir, öğüt |
| 9. | ve kur’ânun | : ve Kur’ân |
| 10 | mubînun | : apaçık |
” Ve Biz, O’na (Peygamber’e) şiir öğretmedik. Ve (bu), O’na yakışmaz. O (O’na indirilen), sadece zikir ve apaçık Kur’ân’dır.
SOHBETİ DİNLE:
(Dinlemek ve İndirmek için) ALTERNATİF LİNK:
https://yadi.sk/d/Yw4s4pLD3GMq9t
YASİN 67:
Ve lev neşâu le mesahnâhum alâ mekânetihim fe mâstetâû mudiyyen ve lâ yerciûn(yerciûne).
| 1. | ve lev | : ve şâyet, eğer |
| 2. | neşâu | : dileriz |
| 3. | le mesahnâ-hum | : elbette onları değiştirdik |
| 4. | alâ mekâneti-him | : mekânlarında, onların bulunduğu yerde |
| 5. | fe mâstetâû (mâ istetâû) | : o zaman güçleri yetmez |
| 6. | mudiyyen | : geçip gitme, ileri gitme |
| 7. | ve lâ yerciûne | : ve geri dönmezler |
” Ve eğer dileseydik, elbette onları mekânlarında (bulundukları yerde) değiştirirdik. O zaman ileri gitmeye ve geri dönmeye güçleri yetmezdi.”
YASİN 68:
Ve men nuammirhu nunekkishu fîl halk(halkı), e fe lâ ya’kılûn(ya’kılûne).
| 1. | ve men | : ve kim, kimi |
| 2. | nuammir-hu | : onun ömrünü uzatırız |
| 3. | nunekkis-hu | : onu tersine çeviririz, onun kuvvetini gideririz |
| 4. | fî el halkı | : yaratılışta |
| 5. | e fe lâ ya’kılûne | : hâlâ akıl etmezler mi |
” Ve kimin ömrünü uzatırsak, onun yaratılışını tersine çeviririz (kuvvetini gideririz). Hâlâ akıl etmezler mi?”
SOHBETİ DİNLE:
(Dinlemek ve İndirmek için) ALTERNATİF LİNK:
https://yadi.sk/d/hVYRYM9t3G9YwL
Ve lev neşâu le tamesnâ alâ a’yunihim festebekûs sırâta fe ennâ yubsırûn(yubsırûne).
| 1. | ve lev | : ve şâyet, eğer |
| 2. | neşâu | : dileriz |
| 3. | le | : elbette |
| 4. | tamesnâ | : sildik, mahvettik |
| 5. | alâ a’yuni-him | : onların gözlerine |
| 6. | festebekû (fe istebekû) | : böylece, o zaman koştular, koşuştular |
| 7. | es sırâta | : yol |
| 8. | fe | : o zaman, o taktirde, bundan sonra |
| 9. | ennâ | : nasıl |
| 10 | yubsırûne | : görürler |
“Eğer dileseydik onları gözlerinin üzerinden silme kör yapardık da yolda koşuşub (didişib) kalırlardı. Artık nasıl görecekler?”
Yarın yapılması gereken sohbetimiz (YASİN 26.SOHBET) İstanbul dışında olma sebebiyle bir sonraki haftaya ertelenmiştir.
Selametle kalın…
KUR'AN SOHBETİ 